Перакладчыца, публіцыстка.
Нарадзілася ў 1990 годзе ў Чарнігаве, вывучала беларускую мову і літаратуру ў Кіеўскім нацыянальным універсітэце імя Тараса Шаўчэнкі. Любоў да беларускай мовы ёй прывілі бабуля і дзядуля з беларускага Палесся, куды бацькі часта адвозілі Еву на летнія вакацыі. І, напэўна, таму ў 2020 годзе, у чарговы раз натхніўшыся беларусамі і іх гісторыяй, яна пераехала ў Менск, дзе пачала працаваць у “Новым Часе”, а таксама пісала публіцыстыку для некаторых іншых беларускіх выданняў.
Пасля лютага 2022 года праз падтрымку рэжымам Лукашэнкі расейскай агрэсіі супраць Украіны была вымушаная з’ехаць у Польшчу, дзе цяпер жыве, працуе і перакладае — у асноўным, з украінскай. З тэм, якія цікавяць — Розстріляне Відродження, рэпрэсіі, украінскі і беларускі супраціў.
Публікацыі Евы Арловай у часопісе “TAŬBIN”: